بایگانی شهدا

فیلم ها و کلیپ های شهدای کومله و گیلان
ستاد یادواره شهدای شهر کومله ستاد یادواره شهدای شهر کومله ستاد یادواره شهدای شهر کومله
   
ستاد یادواره شهدای شهر کومله ستاد یادواره شهدای شهر کومله ستاد یادواره شهدای شهر کومله
ستاد یادواره شهدای شهر کومله ستاد یادواره شهدای شهر کومله ستاد یادواره شهدای شهر کومله
   
ستاد یادواره شهدای شهر کومله ستاد یادواره شهدای شهر کومله ستاد یادواره شهدای شهر کومله
ستاد یادواره شهدای شهر کومله ستاد یادواره شهدای شهر کومله ستاد یادواره شهدای شهر کومله
 
http://laleha.com/mosabeghe/2.pngعکس های خبری لاله ها:

       ::.   عکس شهید حسین احمدپور در امامزاده12 تن ملاط -- 21 اسفند 1393  ::.        ::.   عکس بچگی سردار شهید حسین املاکی -- 27 فروردین 1393  ::.        ::.   پوستر شهید املاکی بر روی مینی بوس راهیان نور دشتستان بوشهر -- 11 فروردین 1393  ::.        ::.   تصویر/ مداحی شهید میرعلی احمدی در مسجد جامع کومله -- 13 دی 1392  ::.        ::.   تصاویر شهدای کومله در مشهد مقدس -- 11 دی 1392  ::.        ::.   تصاویر جدید از تشییع جنازه شهدای عملیات کربلای 2 شهر کومله -- 04 دی 1392  ::.        ::.   تصاویر پیکر پاک 5 تن از شهدای عملیات کربلای2 شهر کومله -- 11 آبان 1392  ::.        ::.   عکس/ زنان عضو انجمن اسلامی روستای کشت سرا شهر کومله -- 19 مهر 1392  ::.        ::.   عکس/ شهید مهدی خوش سیرت در یک تیم کشتی! -- 05 شهریور 1392  ::.        ::.   عکسی از جوانی شهید سیف الله عبدالکریمی -- 05 شهریور 1392  ::.        ::.   عکس/ قرآن و اسلحه در دستان شهید علی مرتضی نوذری -- 09 مرداد 1392  ::.        ::.   عکس/ شهدای کومله در یک تیم فوتبال -- 31 تیر 1392  ::.        ::.   عکس کمتر دیده شده از شهید مهدی خوش سیرت -- 30 تیر 1392  ::.        ::.   عکس کمتر دیده شده از شهید حسین املاکی در لشکر25 کربلا -- 19 تیر 1392  ::.        ::.   هفت شهید کومله فقط در یک عکس -- 19 خرداد 1392  ::.        ::.   عکس/پدر شهیدان صیقلی و شهیدان خوش سیرت در کنار هم -- 02 خرداد 1392  ::.        ::.   عکس قدیمی/ تصاویر شهدا بر روی دیوار بقعه آقا سید حسن کومله -- 02 اردیبهشت 1392  ::.        ::.   تصویر مادر شهید ابوالفضل حسینی در کنار پیکر بی جان فرزندش -- 15 فروردین 1392  ::.        ::.   نوشته ای روی آر پی جی بیاد شهید اشرف کیایی -- 06 فروردین 1392  ::.        ::.   تشییع جنازه شهید مهدی خوش سیرت در حرم سید جلال الدین اشرف در آستانه -- 30 دی 1391  ::.        ::.   نامه شهید مصطفی حسینی/هر روز خواب میبینم که با شهیدان هستم! -- 17 دی 1391  ::.        ::.   عکس بابا در دستان فرزندان شهید علی علوی -- 16 دی 1391  ::.        ::.   شهید سید مجید رهبر در زمین ورزشی شهر کومله -- 24 آذر 1391  ::.        ::.   تصاویر شهدای کومله از کودکی تا شهادت -- 12 آذر 1391  ::.        ::.   تصویر قبض کمک به جبهه در سال 63 -- 10 آذر 1391  ::.        ::.   کارت های عروسی شهدای شهر کومله -- 07 آذر 1391  ::.        ::.   کارت عروسی شهید فرهاد لاهوتی -- 07 آذر 1391  ::.        ::.   طنز/من همه را می کشم ولی خودم زنده می مانم -- 03 آذر 1391  ::.        ::.   عکسی که شهید فرداد لاهوتی از جیب اسرای عراقی برداشت -- 02 آذر 1391  ::.        ::.   لیسانس افتخاری شهید فرداد لاهوتی -- 30 آبان 1391  ::.

http://www.laleha.com/mosabeghe/point.jpgبرای دیدن نقشه بر روی "گوگل مپ" بر روی اینجا کلیک کنید.

 
ستاد یادواره شهدای شهر کومله ستاد یادواره شهدای شهر کومله ستاد یادواره شهدای شهر کومله
ستاد یادواره شهدای شهر کومله ستاد یادواره شهدای شهر کومله ستاد یادواره شهدای شهر کومله
 

لاله ها یک سایت مردمی است و به ارگانی وابسته نیست

..: بک گراند لاله ها بر روی کامپیوتر شما... اینجا کلیک کنید :..
 
ستاد یادواره شهدای شهر کومله ستاد یادواره شهدای شهر کومله ستاد یادواره شهدای شهر کومله
ستاد یادواره شهدای شهر کومله ستاد یادواره شهدای شهر کومله ستاد یادواره شهدای شهر کومله
 
بخشی از وصیت نامه شهید ابوالقاسم عسکری:

وصیت نامه ها و خاطرات جنگ را برای کسانی که هنوز در خواب غفلت هستند،تبلیغ کنید که این مسئولیت،بر دوش شما بازماندگان شهدا است!


شهدای روستاهای کومله صدای شهدای کومله خانواده شهدای کومله تصاویر شهدای کومله
 
ستاد یادواره شهدای شهر کومله ستاد یادواره شهدای شهر کومله ستاد یادواره شهدای شهر کومله
ستاد یادواره شهدای شهر کومله ستاد یادواره شهدای شهر کومله ستاد یادواره شهدای شهر کومله
 

............................................................................................................ ............................................................................................................ .;;, :;, .... ... :;, .... ,,. .., .@@@@@@r A@@; r@@@ :@@@@@@; @@@@@@r ;@@i ;@@@@@@; ,@@@@@@s @@ @@@ ;@@ @@@@@@S:@@@@@@@@ ,@@, @@@B ;@@@; @@, s@r ,@@@@ #@ ,@@ @@s :@# :@@@2 M@: r@i s@; @@ .@i#@ .@2A@ :@@@X. @@@#@# .@@ h@ @@r;i@@, .@@@h, H@. H@ #@, @@ @@@#@@ @@ @@ 9@ ;@.@G @A ;@@A @@.:r; @@M2@@i :@#&@@ ;#@@ @@ @@ @@,@3 @@ ,:: @B @@i : @@ @@B 5@. : 9@G i@; .@@,:;r@@ @@ :@& :. i@# ;@3 :2: ;@2 .@@@ s@i A@: A@@@@@ .@2 @H @@ @@@@@@r #@ @@ #@ @@ i@X @@@@@@s &@ @@S &@ ;@@ M@@@@@@ @@ 2 .; ; .@: , : ;@@: @@ 5@@ #, 9@A 2@@ G@@ ,@X ,AX. X@@ M@@: r@@S r r@@#,@@ ,; MMs. #@@@; i@@X s@# @@@@@Bs . @ :@@ @#@@ G: .@@ :@@@ r@@ , .@@@@ @@@@@@@ ;@@B :@@@@i@@.@: @@@#22rM@@@2 ,; ;2AMh@@#@9@. @@ .@@;iB@@ @@S;r;r@@ r@H @@@@5@@@Ar@@XGrG@@@Mi@@,@; s@@@ @@@@@@@ @@@@@@@@, @@ @@@@@@@@@@@@ ;@A @@@@@@. 3@@@@@@@, @@@@ @@@@@@@@@@@@@@@@,r@@@@@@@, i; r@5 @@HsH##@ ,@G .,,. ;,. ;@X A@@@ r@ :@@@@@@X ,@@@@ A@@@ , : , ............................................................................................................ ............................................................................................................ ............................................................................................................ .;;, :;, .... ... :;, .... ,,. .., .@@@@@@r A@@; r@@@ :@@@@@@; @@@@@@r ;@@i ;@@@@@@; ,@@@@@@s @@ @@@ ;@@ @@@@@@S:@@@@@@@@ ,@@, @@@B ;@@@; @@, s@r ,@@@@ #@ ,@@ @@s :@# :@@@2 M@: r@i s@; @@ .@i#@ .@2A@ :@@@X. @@@#@# .@@ h@ @@r;i@@, .@@@h, H@. H@ #@, @@ @@@#@@ @@ @@ 9@ ;@.@G @A ;@@A @@.:r; @@M2@@i :@#&@@ ;#@@ @@ @@ @@,@3 @@ ,:: @B @@i : @@ @@B 5@. : 9@G i@; .@@,:;r@@ @@ :@& :. i@# ;@3 :2: ;@2 .@@@ s@i A@: A@@@@@ .@2 @H @@ @@@@@@r #@ @@ #@ @@ i@X @@@@@@s &@ @@S &@ ;@@ M@@@@@@ @@ 2 .; ; .@: , : ;@@: @@ 5@@ #, 9@A 2@@ G@@ ,@X ,AX. X@@ M@@: r@@S r r@@#,@@ ,; MMs. #@@@; i@@X s@# @@@@@Bs . @ :@@ @#@@ G: .@@ :@@@ r@@ , .@@@@ @@@@@@@ ;@@B :@@@@i@@.@: @@@#22rM@@@2 ,; ;2AMh@@#@9@. @@ .@@;iB@@ @@S;r;r@@ r@H @@@@5@@@Ar@@XGrG@@@Mi@@,@; s@@@ @@@@@@@ @@@@@@@@, @@ @@@@@@@@@@@@ ;@A @@@@@@. 3@@@@@@@, @@@@ @@@@@@@@@@@@@@@@,r@@@@@@@, i; r@5 @@HsH##@ ,@G .,,. ;,. ;@X A@@@ r@ :@@@@@@X ,@@@@ A@@@ , : , ............................................................................................................ ............................................................................................................ ............................................................................................................ .;;, :;, .... ... :;, .... ,,. .., .@@@@@@r A@@; r@@@ :@@@@@@; @@@@@@r ;@@i ;@@@@@@; ,@@@@@@s @@ @@@ ;@@ @@@@@@S:@@@@@@@@ ,@@, @@@B ;@@@; @@, s@r ,@@@@ #@ ,@@ @@s :@# :@@@2 M@: r@i s@; @@ .@i#@ .@2A@ :@@@X. @@@#@# .@@ h@ @@r;i@@, .@@@h, H@. H@ #@, @@ @@@#@@ @@ @@ 9@ ;@.@G @A ;@@A @@.:r; @@M2@@i :@#&@@ ;#@@ @@ @@ @@,@3 @@ ,:: @B @@i : @@ @@B 5@. : 9@G i@; .@@,:;r@@ @@ :@& :. i@# ;@3 :2: ;@2 .@@@ s@i A@: A@@@@@ .@2 @H @@ @@@@@@r #@ @@ #@ @@ i@X @@@@@@s &@ @@S &@ ;@@ M@@@@@@ @@ 2 .; ; .@: , : ;@@: @@ 5@@ #, 9@A 2@@ G@@ ,@X ,AX. X@@ M@@: r@@S r r@@#,@@ ,; MMs. #@@@; i@@X s@# @@@@@Bs . @ :@@ @#@@ G: .@@ :@@@ r@@ , .@@@@ @@@@@@@ ;@@B :@@@@i@@.@: @@@#22rM@@@2 ,; ;2AMh@@#@9@. @@ .@@;iB@@ @@S;r;r@@ r@H @@@@5@@@Ar@@XGrG@@@Mi@@,@; s@@@ @@@@@@@ @@@@@@@@, @@ @@@@@@@@@@@@ ;@A @@@@@@. 3@@@@@@@, @@@@ @@@@@@@@@@@@@@@@,r@@@@@@@, i; r@5 @@HsH##@ ,@G .,,. ;,. ;@X A@@@ r@ :@@@@@@X ,@@@@ A@@@ , : , ............................................................................................................ ............................................................................................................ ............................................................................................................

روابط عمومی

روابط عمومی

دوشنبه, 25 فروردین 1393 ساعت 00:48

تی شرت شهدا با طرح جدید

طرح تی شرت جدید شهدا با چاپ پشت و رو به همراه تاریخ شهادت

سه شنبه, 20 اسفند 1392 ساعت 12:13

فروش اینترنتی سررسید گل های سپید

سررسید 1393 گل های سپید، تقدیم به همه شمایی که رهرو راه شهدایید

قیمت محصول: (پرداخت درب منزل)

7000 تومان

دوشنبه, 19 اسفند 1392 ساعت 15:12

فروش اینترنتی کتاب ترکش داغ

کتاب «ترکش داغ» بر اساس دستنوشته هایی از سردار شهید وحید رزاقی(متفاوت ترین کتاب دفاع مقدس

قیمت محصول: (پرداخت درب منزل)

6000 تومان

خبرگزاری فارس - گروه ادبیات انقلاب اسلامی؛‌ اسم کتاب با قطره های خون انگار بر روی زمین خشکیده ی ترک خورده ی ترکش خورده ای پاشیده شده است. کتاب را در دست می گیرم و ورق می زنم. و می خوانم که: تقدیم به چادر خاکی حضرت زهرا. «ترکش داغ» بر اساس دستنوشته های سردار شهید وحید رزاقی نوشته شده است؛ به اهتمام عباس روحی دهبنه. خوشحال شدم از این که درباره سرداران بزرگ گیلان اثری بیرون می آید. معدودند کارهایی که درباره این بزرگان عرضه شده باشد. شهید املاکی ما را همگان باید بشناسند ولی ... اصغری خواه را، خوش سیرت و رضوان خواه و قلی پور و قبادی و ... را؛ چه برایشان کردیم؟ آن ها که نمی شناسند را کاری نیست، انگشت اشاره رو به آنانی است که باید وقت بگذارند و هزینه کنند تا بشناسانند.

«ترکش داغ» را به فال نیک می گیریم و به سراغ عباس روحی می رویم؛ کسی که دغدغه ی شناساندن سرداران شهرش را دارد. متولد سال 59 است یعنی آغاز جنگ. تا چند وقت پیش در یک نانوایی هم کار می کرد و در کنارش به کار تحقیق روی آثار و دستنوشته های ارزشمند شهید رزاقی می پرداخت. گفت و گوی ما را با این نویسنده جوان بخوانید(ادامه مطلب)

 

آقای روحی! چرا ترکش داغ؟ احساس می کنم با توجه به تنور داغی که هر روز با آن سر و کار داشتی و ترکش داغ ارتباطی هست.

ترکش داغ...! تنور داغ...! تا به حال به این شباهت توجه نکرده بودم، ولی داستان اسم کتاب شهید وحید برمی گردد به آنچه بر او گذشت و آن روایت سه داستان کوتاه است که در کتاب آمده و من یکی از آن سه روایت را در این جا بازگو می کنم؛

* این ترکش گناهان 15 روزه مرا پاک کرده است

شهید وحید رزاقی از دلیر مردان گیلانی لشکر 25 کربلا است که در نوجوانی، با سن و سال کم و با جثه ی نحیف و کودکانه اش به جبهه آمد. اولین بار او را در پادگان شهید بیگلوی اهواز دیدم. شهید مهدی خوش سیرت، وحید را می شناخت و به من گفت:

- «این بچه، قاچاقی وارد اتوبوس شده و به جبهه آمده است. حواست به او باشد.»                                                                        چند روزی نگذشته بود که گردان ما در منطقه جفیر خط پدافندی گرفت و ما هم در آنجا مستقر شدیم. یک روز شهید خوش سیرت با من تماس گرفت و گفت:           

- «وحید رزاقی در منطقه شما مجروح شده، می ترسم روحیه اش را ببازد، به او سری بزن تا روحیه اش تقویت شود و اگر نیاز بود او را به پشت جبهه منتقل کن.

به سرعت رفتم سراغ وحید، تا این که او را پیدا کردم. وقتی او را دیدم، بعد از سلام و احوال پرسی می خواستم با شوخی و خنده کردن به او روحیه بدهم که گفت: «من امروز 15 روز است که به سن بلوغ رسیده ام و این ترکشی که به من اصابت کرده، گناهان 15 روزه مرا پاک کرده است. شما دعا کنید که خداوند مرا شهید کند. با حرف های غیرمنتظره ای که از وحید شنیدم. به جای این که من به او روحیه بدهم، روحیه خودم چند برابر شد و برگشتم. بعدها وحید با این روحیه ی ملکوتی اش به شهادت رسید و آسمانی شد.

این روایت کوتاهی بود که جانباز سرافراز وطن سردار میرشکار تعریف کردند.                                                                        

البته خواننده می تواند با کمی تامل کاملا ارتباط ترکش داغ را با شهید وحید و امثال وحیدها درک کند...

شهید وحید رزاقی چه ویژگی هایی داشت که به سراغ او رفتی؟


من او را نمی شناختم که بگویم به خاطر ویژگی خاصی سراغ او رفتم، ولی شاید آن عکسی که کنار میدان اصلی شهر (لنگرود) است و آن نگاه، کار خودش را کرد و من را به سمت خود کشاند!

* خود شهید می خواست نویسنده کتاب باشد

تو کتاب را بر اساس دستنوشته ها بنا کردی. نترسیدی که اقبال به این کتاب زیاد نباشد؟ مگر دستنوشته ها و خاطرات از زبان خود شهید چه ویژگی های خاصی داشت که کتاب را این گونه درآوردی؟


درباره این که اقبال از این کتاب زیاد نباشد، خیلی ها این حرف را به من زدند ولی من توجه ای به این حرف ها نکردم، چون این دستنوشته ها بعد از حدود 23 سال و شاید بیشتر به دست من رسیده بود و برای من جالب بود که ارگان های مرتبط حتی یک صفحه دستنوشته از این شهید نداشتند. ولی بعد از گذشت این همه سال در حالی که من می خواستم خاطرات همرزمان را در قالب یک کتاب جمع آوری کنم، این آثار به دستم رسید و احساس کردم که انگار وحید می خواست خود نویسنده کتاب باشد.

در این مدت که با وحید مانوس بودی، چه شباهت ها و چه تفاوت هایی از سیر در سیره این شهید عزیز با زندگی امروز خودت پیدا کردی؟

سوال تان راحت است ولی جوابش خیلی خیلی سخت ...!

فقط می توانم بدون اغراق بگویم که می توان از آن ها درس زندگی آموخت و به جرات می گویم که مزار آن ها همچون مزار امامزاده ها متبرک و قابل احترام است و اگر صادق باشی کمک تان می کنند و خیلی حرف ها که نمی شود در این جا زد.

* درد در دل و خنده بر لب

آیا این همه ی دستنوشته های شهید رزاقی است؟ چینش دستنوشته ها بر چه اساسی است؟

در این کتاب فقط در چند فصل که نیاز به روایت همرزمان داشت و آن روایت  لحظه شهادت وحید بود، استفاده کردم و مابقی دستنوشته های وحید بوده که در همین جا از آقایان حاج کمیل مطیع دوست و حاج حبیب ترابی تشکر می کنم.

این سوال را این طور جواب می دهم که او هر چه در دل داشت را بر کاغذ آورد و من هنوز در عجب هستم که او چگونه تحمل این همه درد و رنج را در دل خود نگه می داشت و همیشه بر لبانش خنده ای شیرین حکم فرما بود.

* این قدر قهرمان داریم که آن ها را نمی بینیم!

کار خوبی که در انتهای کتاب انجام دادی این است که همه شهدایی که در کتاب ازشان اسم برده شد را در انتها معرفی کردی. کمی هم از سرداران شهید گیلان که کمتر معرفی شده اند بگو.


متاسفانه این درد بزرگی است که ما نمی توانیم قهرمانان استان خود را حتی داخل خود استان خود معرفی کنیم. یک جمله بگویم که جواب سوال شماست و آن این است که ما شهدایمان را قایم کردیم. دنیا قهرمان ندارد ولی قهرمان خیالی می سازد ولی ما این همه قهرمان واقعی داریم ولی چون زیاد هستند آنها را نمی بینیم. (روزی شخصی در کویر زندگی می کرد و تا به حال جنگل ندیده بود. قصد کرد که بیاید و جنگل را ببیند، او را آوردند و جنگل را به او نشان دادند ولی او گفت این درخت ها نمی گذارند من جنگل را ببینم، آن شخص مقصر نبود چون تا به حال جنگل را ندیده بود و نمی دانست جنگل از درخت تشکیل می شود.) درد ما هم همین است؛ این قدر قهرمان داریم که آن ها را نمی بینیم!

طرح جلد قشنگی برای کتاب «ترکش داغ» طراحی شده است. این ایده یعنی جراحت زمین خشک با یک ترکش و پیداشدن آسمان از زیر آن مال که بود؟

طرح جلد کتاب هنر آقای میلاد پسندیده می باشد که در این جا از ایشان هم تشکر می کنم.

* این شروع ضعف تفحص سیره شهداست

اوضاع فرهنگی گیلان خصوصا کارهایی که در حوزه شهید و شهادت انجام می گیرد چگونه است؟

واقعیت بر این اساس است که نه تنها در استان گیلان بلکه در استان های دیگر نیز در این حوزه ضعیف عمل کردند. اگر توجه کنیم در حوزه شهید و شهادت در استان گیلان هر وقت صحبت کار فرهنگی می شود، جوابی چون نداشتن بودجه به میان می آید و این شروع ضعف تفحص سیره شهداست که مقام معظم رهبری روی این موضوع تاکید دارند.

توزیع کتاب ترکش داغ چگونه بود؟ آیا از طرف نهادهای مختلف فرهنگی حمایتی صورت گرفت؟

فعلا درباره توزیع کتاب کار خاصی صورت نگرفته ولی قرار است سپاه استان حمایتی در این باره انجام بدهد و تعدادی را هم قرار است با حمایت قرارگاه خاتم الانبیا در یادواره ها توزیع کنیم.

اقبال کتاب در بین مردم به خصوص همرزمان وحید چه طور بود؟


خدا را شکر اکثر کسانی که این کتاب را خوانده اند با بنده تماس گرفتند و خیلی این اثر را تاثیرگذار دانستند، به خصوص همرزمانش که خودشان اعلام کردند که در هنگام خواندن این کتاب احساس می کردند به گذشته برگشته اند و خاطرات آن دوران برایشان دوباره زنده می شد.

* دل از سرسبزی کندند و به بیابان های گرم و بی آب و علف رفتند

راستی! کومله –شهر وحید- در کجای گیلان است؟

شهری بسیار سرسبز و زیبا که در پنج کیلومتری شهرستان لنگرود در شرق استان قرار دارد و مزارع برنج و باغ های چای و مرکبات چهره ی زیبایی به این شهر داده است.

البته چیزی که قابل تامل است این است که بیابان های گرم و بی آب و علف جنوب و کوهستان های سرد غرب چه داشت که امثال وحیدها دل از این سرسبزی کندند و به بهشت قابل تصور خویش رفتند و ... حرف دلمان را بزنم که دل کندن از تعلقات دنیوی کاری بس دشوار است.

کومله چند شهید دارد؟ آیا کار دیگری درباره شهدای این شهر انجام شده است؟


این شهر 115 شهید را تقدیم انقلاب کرده است.

قرار بر این است که با حمایت ستاد یادواره شهدای بخش کومله کتاب شهید وحید رزاقی شروعی بر نگارش کتاب های بعدی شهدای این شهر باشد، البته سایت تخصصی لاله ها و یادواره معروف این شهر در استان و حتی سطح کشور زبانزد خاص و عام می باشد.

کار دیگری در دست تالیف یا تحقیق داری؟

اگر خدا بخواهد کتاب "شب خیس" در قطع پالتویی در حوزه راهیان نور که قرار است توسط ستاد راهیان نور استان به چاپ برسد. کتابی نیز برگرفته از خاطرات همسر سردار شهید حسین املاکی که کارهای تحقیقاتی این کتاب در حال انجام است و بعد از این اگر خدا بخواهد خاطرات سردار شهید غلامرضا قبادی را شروع می کنم و اگر لایق باشم فصل دوم کتاب وحید...!

و حرف آخر؟


با تشکر از خانواده شهید وحید رزاقی و خانواده خودم که در مدت تالیف این اثر مرا تحمل کردند و با تشکر از ستاد کنگره و سپاه استان گیلان و همچنین سایت لاله ها و همرزمان وحید که اگر بخواهم اسامی آن ها را بیاورم شاید راضی نباشند و تشکر از خود شهید وحید!

و این که هر چه بخواهی می توانی از شهدا بگیری ...

ناگفته های حاج عباس بایرامی را در گفت و گویی اختصاصی با خبرنگار «دیارباران» می خوانید.

به گزارش «دیارباران»، از فرزندان محله شهید پرور کومله لنگرود است. از کودکی در خانواده ای ولایی و در فضایی انقلابی رشد کرد و بزرگ شد. خودش می گوید دایی هایش خوب دستش را گرفتند و یاعلی گفتن را یادش دادند.

به گمانم این رسم تاریخ است یک روز در کربلای61، حسین (ع) برای بچه های زینب(س) دایی می شود و رمز جاودانگی را یادشان می دهد و روزی دیگر در کربلای 65، شهید صیقلی برای حاج عباس قصه ما الگو می شود و راه را نشانش می دهد. اگر چه امروز معاون اجرایی سپاه قدس گیلان است اما آن وقت ها کمتر از 15 سالش بود که راهی دیار نور و نبرد شد.

متن زیر حاصل گفت و گو خبرنگار «دیار باران» با سرهنگ عباس بایرامی معاون اجرایی سپاه قدس گیلان است که در ادامه می آید: تایید

«دیارباران»: شرح مختصری از دوران کودکی و حال و هوای خانواده و آرزوی های آن دوران بازگو کنید.

 

در خانواده ای رشد کردم که از همان ابتدا با انقلاب و دفاع و و شهادت عجین بود. روح و جسمم در همین فضای انقلابی شکل گرفت و خودش را پیدا کرد. هنوز دوران ابتدایی تحصیلم تمام نشده بود که آرزوی حضور در جبهه های نبرد حق بر باطل را در سر می پروراندم. خصوصاً اینکه در محله شهید پرور و رزمنده پرور کومله لنگرود زندگی می کردم.

به واسطه انقلابی بودن دایی هایم در حال و هوای جبهه رشد می کردم و نفس می کشیدم. از کلاس اول راهنمایی تلاش کردم جبهه بروم، دو سه باری به یک نحوی آقایان اعزام کننده جنگ را لایی دادیم اما نقطه آخر فیلتر شدیم و برگشت خوردیم.

«دیارباران»: اولین حضورتان در جبهه چه زمانی بود؟!

اوایل سال 65 درحالی که 15 سالم تمام نشده بود با وساطت بزرگان خصوصاً شهید حسینعلی نیکنام که در پادگان آموزشی منجیل به شهادت رسید به منطقه اعزام شدم و در امتداد عملیات والفجر 9 در خط پدافندی و عملیاتی پنج وین عراق، اولین حضورم را در منطقه تجربه می کردم.

«دیارباران»: در کدام گردان خدمت می کردید؟

به خاطر علاقه ای که به شهید مهدی خوش سیرت فرمانده گردان حمزه سیدالشهداء داشتم از سال 65 تا بعد از قطعنامه به طور مستمر در گردان حمزه سیدالشهداء حاضر بودم و در عملیات کربلای 2، کربلای 4، تکمیلی کربلای 5، نصر4، نصر8، بیت المقدس2، بیت المقدس7، والفجر10، و عملیات غدیر که بعد از قطعنامه صورت گرفت به عنوان کوچک ترین رزمنده توفیق حضور داشتم.

«دیارباران»: چه کسانی نقش تعیین کننده ای در زندگی شما داشتند؟

زندگی دایی شهیدم غلام رضا صیقلی که در لشکر 25 کربلا در سِمت معاون گردان حمزه سیدالشهداء به شهادت رسید، نقش تأثیرگذاری در زندگی ام داشت.

شهید خوش سیرت می گفت ایشون آرپی چی زن قهّاری بود، به همین دلیل در قامت یک آرپی چی زن وارد دسته ضربت گردان شدم.

پیک گروهان و تیربارچی گروهان هم بودم. مدتی هم در فرماندهی تیپ نزد سردار مهدی خوش سیرت خدمت می کردم.

«دیارباران»:آیا در این زمانی که در جبهه بودید مجروحیت هم داشتید؟! و این جراحت چه حسی در شما ایجاد می کرد؟!

عملیات کربلای 2 در دسته ضربت گردان بودم، تا نقطه تماس با دشمن جلو رفتیم. چون موفقیت کامل را نداشت ناچار به عقب نشینی بودیم. قبلاً در منطقه پنج وین چند ترکش ریز خورده بودم اما این بار از ناحیه شانه و پای سمت چپ ترکش خوردم و مجروحیت نیمه سختی برایم ایجاد شد.

در صحنه اول برای انسان یک حالت غریبی است. انفجار شدید ایجاد می شود. احساس می کنی که باید با زندگی خداحافظی کنی. در آن عملیات بسیاری از دوستانم جلوی چشمانم شهید شده بودند. همه اینها دست به دست هم می داد که فکر کنی نقطه پایان زندگی ات است. اگرچه از لحاظ اعتقادی و فکری این جور مرگ ها را آغاز زندگی بهتری می دانستم. اگر چه نوجوان 15 ساله ای بودم اما لحظاتی که انسان را به عرش نزدیک می کرد، لحظه خوشی ام بود.

در دوره های بعد در عملیات کربلای 5 همین صحنه تکرار شد. در درگیری مستقیم با عراقی ها؛ واقعاً احساس می کردم که کار تمام شده اما جنگ مغلوبه شد و دشمن برگشت.

در عملیات والفجر 10 که سردار بزرگ حسین املاکی شهید شد. دشمن دائماً از سلاح شیمیایی استفاده می کرد. بر این باورم همه بچه هایی که آنجا بودند شیمیایی شدند. آنجا هم این حالات اتفاق افتاد. صحنه درگیری بسیار فشرده شده بود. چند اتفاق عجیب پیش آمد که  من احساس می کردم آزمایش خداوند فشرده تر و تنگ تر شده است، این در زمانی بود که در کوران جنگ پخته شد بودم و آمادگی بیشتری داشتم.

«دیارباران»: گوشه ای از صحنه نبرد را ترسیم کنید. فضای جنگ و درگیری چطور بود؟!

دوستی داشتم به نام علیرضا ساکت. اهل دیزبن لاهیجان بود و بی سیم چی گروهان. خیلی جوان خوبی بود. پدر نداشت و بچه یتیمی بود که برادرش بزرگش کرده بود. از لحاظ سنی یک سالی هم از من کوچک تر بود.

به همراه شهید ساکت و سردار شهید ایرج مصطفوی (فرمانده گروهان) در سنگری در قله بانی بنوک مستقر بودیم.

شوشتر قبل از عملیات نصر 4 ـ نفر وسط شهید ایرج مصطفوی

خبر آوردند عراقی ها نفوذ کردند و از تپه میانبر زدن به سمت بالای قله، تفنگ و ماسکم را برداشتم و از سنگر بیرون آمدم. در اطرافم یک کانال سنگی بود که عراقی ها ساخته بودند و به تصرف ما درآمده بود. از داخل آن یک مقدار عبور کردم. که ناگهان یک گلوله خمپاره بر روی درب سنگری که دقایقی پیش در آن بودم برخورد کرد. کم کم خطر حمله دفع شده بود که خودم را به سنگر رساندم. شهید ساکت را دیدم که از نوک پا تا فرق سرش غرق در خون بود. مثل اینکه شیاری با تیغ بر بدنش انداخته باشند. در آن سال ها دیگر مثل این صحنه را هرگز ندیدم.

شهید اسکندری و شریفی از تاسکوه ماسال، امدادگر جبهه ها بودند. آمدند بالای سر شهید ساکت. کار از کار گذشته بود. گفتند کارش تمام شده، از سنگر بیرون رفتند. یک مقدار از سنگر فاصله گرفته بودند که شیمیایی زدند. آن هم از نوع سیانوری که به محض استشمام تمام امعا و احشای بدن یک جا منفجر می شود. این همه را گفتم تا تصویر کنم که گاهی صحنه نبرد این چنین بود.

ای از سفر برگشتگان کو شهیدانتان

«دیارباران»: دیدن این صحنه ها و از دست دادن دوستان برای شما که نوجوانی 15 ساله بودید، دردناک نیست؟!

اغراقی ندارم اگر بگویم دیدن این صحنه ها اثری در من نداشت. در صحنه نبرد این لحظات حضور را مانند فرصتی تلقی می کردیم که اگر الان این سفره شهادت برای برخی از رزمندگان ما چیده شده، گویا ساعتی دیگر ممکن است نصیب ما نیز بشود.

اما اینکه زمانی را در کنار بهترین بندگان خدا سپری کنی، دل بسپری و عاشق شوی و به ناگاه بخواهی برای همیشه از دیدن رویشان محروم شوی دیگر تحمل آن آخرین نگاه ها خیلی سخت می شود. خصوصاً وقتی که عملیات تمام می شد. برمی گشتیم و می دیدیم دوستان شهید مان جایشان خیلی خالی است. آن وقت ها بود که دیگر شعر معروف حاج صادق آهنگران که می گفت: «ای از سفر برگشتگان کو شهیدانتان»، از جانسوز ترین نغمه های لب هر رزمنده ای می شد.

نزدیک ترین دوست

سردار شهید مهدی خوش سیرت در عملیات نصر 4 که به شهادت رسید آن قدر از لحاظ قلبی و عاطفی به وی نزدیک بودم که بعد از شهادتش در زندگی احساس بیهودگی می کردم، اما یقین داشتم به اوج آرزوها و آمالش رسیده است و این نقطه قوتی بود برای من.

شوشتر سال 66 ـ قبل از عملیات نصر 4 ـ ایستاده از راست ـ نفر دوم ـ سردار شهید مهدی خوش سیرت

شهید خوش سیرت تنها فرمانده ام نبود بلکه استاد اخلاق و معرفت بود برایم و از لحاظ عاطفی خیلی بر من اثر گذار بود. با اینکه آقا مهدی 12 سالی از من بزرگ تر بود اما وقتی می خواست با من ارتباط برقرار کند خودش را اندازه من پائین می آورد. نفوذ شخصیتش بر من خیلی زیاد بود اما من هم از جذبه و هیبتش حساب می بردم.

حیف است که نام شهید ایرج مصطفوی از اهالی روستای دیودره کول رودسر که در زندگی ام خیلی تأثیرگذار بود را نبرم. همین طور شهید صادق کامکار از بچه های باصفای لنگرود که رفاقت فوق العاده نزدیکی باهم داشتیم.

از شهید حمید احمدی که بسیار زیاد به هم انس داشتیم هم خاطرات عجیبی دارم. عملیات والفجر 10 در بانی بنوک تا نقطه ای که تیر خورد با هم بودیم. خوشبختانه تیر به استخوانش نرسیده بود. پایش را با چفیه بستم و ازش خواستم با وضعیتی که دارد، ادامه ندهد و برگردد. جالب اینجاست که هنگام برگشت تصویرش توسط فیلم بردار لشکر فیلم برداری شده است. اما بعدها خبری از او نداشتم. مشخص نشد چه اتفاقی برایش افتاد. تصور ما این بود که احتمالاً تحت اصابت گلوله مستقیم قرار گرفته و بدنش پودر شده است. سال ها بعد یک پلاک و چند استخوان از شهید احمدی به ما دستمان رسید. مزارش در روستای سلوش لنگرود است.

شوشتر بعد از عملیات کربلای 5 ـ ایستاده از راست ـ نفر دوم شهید حمید احمدی، نشسته از راست نفر اول ـ شهید سیّد علی مولاپور

«دیارباران»: نقش و تأثیرگذاری امام در جوانان چگونه بود؟!

من مثال عینی دارم در همین گیلان ما، آدمی  که لات چاقوکش بود اما انقلاب و روح مسیحایی امام مسیر زندگی اش را تغییر داد. در جبهه اندک افرادی آمده بودند اما نمی توانستند فضا را تحمل کنند و برگشتند.

اما خیل جمعیتی هم بودند که فضای معنوی حاکم بر جبهه ها آن ها را به حدی مخلص کرده بود که دوست می داشتند در گمنام ترین موقعیت ها قرار بگیرند.

معلم، شهردار، دانشجو، کارگر، مکانیک همه جور آدم داشتیم که زیر چتر انقلاب و نظام ولایت قرار گرفته بودند و با هم در میدان نبرد حاضر می شدند.

دانشجوی پزشکی که غذا پخش می کرد

شهید داوودی شهردار یکی از نواحی رشت بود که الان مزارش در صومعه سرا است. شهید حمزه رفعتی دانشجوی مهندسی بود. شهید علی علوی و شهید شیخی معلم بودند.

شهید وحیدرضا احتشامی دانشجوی پزشکی بود. آن هم در آن زمانی که مثل حالا ما تعداد دانشجویان پزشکی مان زیاد نبود. آن وقت ها از هند و پاکستان پزشک می آمد ایران. شهید وحیدرضای دانشجوی پزشکی شده بود تدارکات دسته و وظیفه اش پخش غذا بود.

این ها می شد الگوی امثال من دانش آموز. دیگر نیاز نبود برای ما سخنرانی کنند همین رفتارشان در تحول روحی زندگی ما اثر می گذاشت و البته مرحله به مرحله زندگی را می ساخت.

این را هم بگویم بعضی ها بودند که جهشی پرواز می کردند. یه رفیقی داشتم به نام قاسم اصغری که نسبت فامیلی هم با من داشت. عملیات کربلای پنج آمد گردان امام حسین(ع)، شهید شد و رفت مزار شهدا.

دشت محمدیار ـ قبل از عملیات کربلای 2 سال 65 ـ ایستاده از راست نفر دوم شهید شهرام حسین زاده ـ نفر آخر شهید علی علوی ـ نشسته نفر اول از چپ شهید یعقوب شیخی

امروز اگر از من بپرسی آیا همچین حالات بکری دوباره تجربه کردی؟ می گویم یک مثقال هم وجود ندارد و باید خیلی بدویم که به آنجا برسیم. اما آن زمان به جهات مختلف که بخش اعظمش آموزه های امام و آموزه های معرفتی بود که در جنگ جاری و ساری بود، مبدأ میل انسان عوض می شد.

حالات، رفتار و سکنات رزمندگانی که در تمام طول جنگ با آن ها در ارتباط بودیم واحدهای عملی بود که می گذارندیم و امروز در یک سال و چند سال امکان ندارد برای کسی اتفاق بیافتد.

به طور مثال امروز شاید ما به سختی در اتوبوس شرکت واحد از صندلی که برای مدت کوتاهی در اختیار ماست بگذریم، اما آن روز ساعاتی بود که به دلیل مسائلی که وجود داشت رزمنده بدنش را روی سیم خاردار سپر می کرد تا سپاه اسلام پا بر جان او بگذارد و بگذرد.

«دیارباران»: گوشه ای از امدادهای غیبی در دفاع مقدس را بیان کنید.

همه انقلاب ما امداد غیبی بود. انقلاب اسلامی ما به سان کودک نوپایی بود که با توکل به خدا و رهبری امام عزیز با مردی تنومند و قوی هیکل مبارزه می کند و به پیروزی دست می یابد یا لااقل شکست نمی خورد.

جنگ ما محدودترین جنگ هایی بود که همه غرب و شرق عالم با ابزار و امکانات مختلف روبه روی ما ایستادند. ما از سودان، الجزایر، قطرو… اسیر داشتیم.

در عملیات والفجر 10 هر جور محاسبه می کردی دشمن باید ما را می دید. اما خدا گواه است با محوریت شهید بزرگواری به نام شهید سیّد عباس بابایی تا زیر سنگرهای دشمن رفتیم در حالی که خداوند چشم و گوش دشمنان را کور کرده بود.

پیروزی ما در صدور انقلاب است

در عملیات دیگری، ماه کاملاً آشکار بود و روشنایی زیادی در منطقه حاکم بود. می دانی که روشنایی کار را سخت می کرد. اما ابری آمد و ماه را پوشاند و چنان ظلماتی ایجاد کرد که باورکردنی نبود. در آن عملیات استحکاماتی را گرفتیم که خودمان هم باور نمی کردیم. بعد از آزادسازی خرمشهر امام یه جمله تاریخی دارند و فرمودند: خرمشهر را خدا آزاد کرد.

با همه حمایت هایی که از صدام شد، تعداد کشته شدگان یا تعداد اسرا و مجروحان دو کشور باهم قابل مقایسه نیست. این ها ظاهر پیروزی است. اما جنگ ما جنگ حق و باطل بود. پیروزی ماشناساندن حقانیّت ما به دنیا و صدور انقلاب است. پیروزی ما در پرورش نیروسازی، کادرسازی، آدم سازی و پرورش انسان های مؤمن و متعهد است که تا چند قرن آینده می توانیم از این ذخیره استفاده کنیم.

خانواده شهدا ولی نعمتان انقلابند یا 40 درصدی های دانشگاه!

«دیارباران»: فکر می کنید ظلمی در حق بچه های دفاع مقدس شده است؟!

از طرف خودم می گویم، نماینده بچه های ایثارگر نیستم. قاطبه بچه های جنگ همه چیز را با خدا معامله کردند. کمترین وظیفه ای که باید احساس می کردیم این بود که حداقل از لحاظ برخوردی و رفتاری با بچه های جبهه و جنگ اینگونه بیگانه برخورد نمی شد.

حق این بود که جانبازان، خانواده های شهدا و… را ولی نعمت انقلاب اسلامی می دانستند تا اینکه در ذهن دانشجوی این مملکت این طور جا بیفتد که 40 درصدی ها آمدند دانشگاه! این که گفتم نمونه کوچکی از این فضا است. چه بسیار دوستان جانباز ما هستندکه از برخی مدیران پشت میز نشین برخورد مناسبی ندیده اند.

بُعد دیگر این ظلم، نپرداختن و عدم شناسایی آنچه که اتفاق افتاده برای نسل جوان است. از زاویه هنر بیشتر باید به این موضوع پرداخته شود. حضرت آقا از این جنگ تعبیر به «گنج» می کنند. چقدر از این گنج استخراج شده است. خیل عظیمی از والدین شهدا بودند که از دنیا رفتند و خاطرات فرزندانشان را هم با خود بردند. به گمانم یک میلیونیم داستان راستان جبهه های ایران را هم نتوانستیم برای نسل جوان نقل خاطره کنیم.

نصر 4 چیز دیگری بود

«دیارباران»: موفق ترین عملیات رزمندگان گیلانی کدام بود؟

به نظرم موفق ترین عملیات مستقلی که بچه های لشکر قدس گیلان خیلی خوب و جانانه عمل کردند، عملیات نصر 4 و فتح شهر استراتژیک ماووت عراق است. این را خیلی از لشکرهای بزرگ به آن معترف بودند. کربلای 5 و والفجر 10 هم کارهای بزرگی انجام شد، اما نصر 4 چیز دیگری بود.

«دیارباران»: شیرین ترین و تلخ ترین خاطره دوران حضورتان در جبهه چیست؟

شیرین ترین خاطره ام مربوط به نصر 4 بود. بچه های لشکر نبرد جانانه ای داشتند. یک شب ما زیر آتش شدید دشمن بودیم. این قدر وسعت داشت که من تصور می کردم صبح که بر روی خاکریز برویم با پیکرهای پاره پاره دوستانمان روبه رو شویم اما آن روز صبح، فقط سه شهید بر روی خط دادیم.

قبول قطعنامه و از جهاتی شنیدن خبر شهادت سردار بزرگ اسلام شهید مهدی خوش سیرت، تلخ ترین خاطره ام بود.

«دیارباران»: جنگ که تمام شد چه حسی داشتید؟!

بعد از اتمام جنگ بر ما خیلی سخت گذشت. شاید خوانندگان شما فکر کنند ما جنگ طلب بودیم نه! اگر از جنگ عنوان جهاد را داشته باشیم، دیگر این گونه برداشت نمی شود.

واقعیت مطلب برای مایی که همه آرزو و امیدمان این بود که در راه کربلا و سقوط رژیم صدام و صهیونیست ها به شهادت برسیم، قبول قطعنامه به این معنی بود که سفره پهن شهادت را جمع کرده اند.

من در پادگان سنندج بودم که خبر قطعنامه را از بلندگوی پادگان شنیدم. اکثر بچه ها به سجده افتادند و زار زار اشک می ریختند. ناراحت بودند. تمام شدن جنگ و دور شدن از فضای معنوی جبهه ها در ذهن مان هم نمی گنجید.

بعد از قبول قطعنامه در عملیات غدیر شهید وحید رزاقی(لنگرود)، شهید وحید عبداللهیان(صومعه سرا) و شهید صادق کامکار در پاسگاه زید جلوی چشمان ما به شهادت رسیدند و افسوس های ما پایان ناپذیر ماند، اگرچه هنوز هم نا امید نیستم.

امروز در بین خیل عظیم رزمندگان و ایثارگران دفاع مقدس مثل قطره ای کوچک در دریای بی کرانم که وظیفه دارم آنچه که گذشت را به گوش آیندگان برسانم.

گفت و گو از مرضیه محمودی

بعد از اتمام جنگ و جانفشانی جوانان و جانبرکفان ولایت در راه اسلام و انقلاب ، کسانی برای این که راه آنان برای آینده و نسل امروز بازگو شود و فراموش نشود دست به قلم شدند تا از رشادت های جوانان انقلابی بگویند .

یکی از کسانی که در راستای اهداف شهدا و انقلاب در جهاد فرهنگی شرکت کرد و قلم به دست گرفت همسر یکی از شهیدان و سرداران لنگرودی است.

سید نساء هاشمیان همسر شهید محمد اصغریخواه یکی از افرادی است که احساس مسئولیت کرد و برای اینکه اهداف انقلاب برای آینده و حتی جهانیان به صورت شفاف مطرح شود کتابی را به صورت مکتوب به نشر در آورد.

هاشمیان در گفت و گوی تفصیلی که با خبرنگار سرویس ایثار و شهادت لنگرنیوز داشت، درد و دل هایی را مطرح کرد که مانع از فعالیت بیشتر او در لنگرود بود و انتظار داشت که مسئولین در قبال شهدا بیشتر فعالیت کنند.

بخشی از صحبت های این همسر شهید در زیر آمده است:

سید نساء هاشمیان گفت: در خصوص دفاع مقدس به جرات می توانم بگویم که منادیان امور فرهنگی در مغوله دفاع مقدس گیلان خصوصا لنگرود در مرحله زیر صفر هستند.

از دیدگاه منادیان فرهنگی در لنگرود انگار هیچ اتفاقی نیفتاده است .

بیست پنج سال هست که همسرم به شهادت رسیده با اینکه خود یک مهره ای برای شهر بود و یا خود لنگرود در بین شهر های گیلان فرمانده پرور بود بیشترین فرماندهان شهید را تقدیم انقلاب نمود، ولی چیزی که در طی بیست و پنج سال دیدم و می بینم همان یک عکس کوچکی هست که زحمت کشیدند در میادین شهر نصب کردند.

شاید من اطلاع نداشته باشم ولی شما بپرسید از اداره ارشاد لنگرود از واحد فرهنگی بنیاد شهید لنگرود، واقعا چه حرکتی برای شهدا کردند؟ چه خرو جی ای داشته اند؟

همسرم (شهید اصغری خواه) می گفت: من دینی نسبت به دینم دارم باید ادا کنم واقعا دین ما نسبت به دین ما چه چیزی است؟

آیا این آقایانی که پشت این میز ها نشستند واقعا دین خود را ادا کردند؟

این ها حتی در میان فرزندان شهدا و رزمندگان هم استعداد یابی نکردند .

لنگرود زادگاه من هست. دوازده سال در آن شهر مربی تربیتی و مدیر و معاون دبیرستانها بودم، با هسته مشاوره همکاری داشتم با فرمانداری به عنوان مسئول کمسیون امور بانوان همکاری داشتم دقیقا می دانم که چقدر جوانان آنجا با ذوق و مستعد و توان مند هستند.

آنها به راحتی می توانند در همه سنگر ها اعم از علمی و فرهنگی و هنری حرف اول را بزنند ولی هم اکنون رها شده اند،جهت دهی نشدند .

اگر جهت دهی درستی بشوند واقعا می درخشند. به طور نمونه، من خودم دست کمیل رضوانخواه فرزند شهید حسن رضوانخواه را گرفتم و بردم به روایت فتح معرفی کردم و از مسئولین آنجا خواستم که کمکش کنند، تقویتش کنند تا رشد کند دیدیم که در عرض دو سه سال واقعا درخشید و چند اثر زیبا خلق کرد و در حال حاضر حضورش در عرصه فرهنگی چشمگیر است.

در منطقه توریستی لیلاکوه که چشم هر بیننده ای را به خود جلب می کند اگر کمی دقت کنید و تعدد اماکن قلیان کشی را در مقابل تعداد اماکن فرهنگی بشمارید راحت نتیجه گیری می کنید و نیاز به توضیح و تفسیر ندارد .

جوانان شهرم در زمان جنگ به راحتی شهید می شدند و به منتهی الیه کمال می رسیدند. ولی الان به راحتی تلف می شوند .شاید بگویید آن زمان زمینه فراهم بود. درست است ولی می توانیم زمینه ها را ایجاد کنیم و فضا سازی کنیم.

کتاب های دفاع مقدس در همه استان ها شناخته شده است بجز گیلان و لنگرود . دو جلد از کتاب های خودم را با دست خودم تحویل رئیس بنیاد شهید وقت لنگرود دادم و برای همکاری اعلام آمادگی کردم ولی هیچ عکس العملی حتی در رابطه با کار خودم نشان ندادند.

درحالی که برای همه جالبه که یک همسر شهید آن هم در شرائط سنی من خودش آستین بلند کند .

کتاب نیمه پنهان ماه دو سال قبل درجشنواره شهید غنی پور کتاب سال شناخته شد چقدر در رسانه ها در این خصوص صحبت شد. ولی گیلان انگار نه انگار فقط آقای فرامرز محمدی پور شاعر بزرگوار خطه گیلان تلفنی به من تبریک گفت .

از طرف دانشگاه صنعتی همدان برای این کتاب جشنواره ویژه اختصاص داده شد بسیج دانشگاه همدان کلی هزینه کرد از من دعوت کردند سه روز در همدان ماندم فقط برای جوانان حرف زدم چقدر تاثیر مثبت داشت خدا می داند .

چند ماه بعد سه نفر از دانشجویان پسر آمدند منزل ما و تشکر کردند که فلانی کار ما را راحت کردید حرف های شما باعث شد که ما با صرف هزینه ناچیزی ازدواج کنیم و زندگی و افکار شهید اصغریخواه برای ما واقعا الگو شده است .

دغدغه من برای معرفی کتاب خودم نیست از مسئولیتی می باشد که همسرم به دوشم گذاشته شده است. همه ما خوب می دانیم " کربلا در کربلا می ماند اگر زینب نبود " .

اصغریخواه را جوانان دانشگاهی تهران بیشتر می شناسند تا جوانان لنگرود . از این جهت خوشحالم . هرچند کارم به اندازه نوک سوزنی نسبت به کار آنها و راه انها ارزش ندارد از خدا می خواهم که کمکمان کند . واقعا دست ما را بگیرد. من فکر می کنم کار ما خیلی سخت تر از کار شهدا است.

به همین دلیل 5 سال زودتر از آموزش و پرورش خودم رو بازنشسته کردم تا وارد عرصه امور فرهنگی دفاع مقدس شوم.

خدا می داند من برای رضای خدا و به خاطر دلم وارد این عرصه شدم. نه به خاطر پول و به به. چه چه دیگران . من نیازی به هیچ کدام از اینها ندارم.

متاسفانه شاید خیلی ها این فکر را بکنند، ولی خودشان می دانند با خدای خودشان .

نیمه آخر عمرم را پشت سر می گذارم شاید توشه آخرتی باشد و شهدا گوشه چشمی به ما بنگرند.

در این مسیر اتفاقاتی که برای من افتاده اگر بگویم کسی باور نمی کند. فکر می کنند غلو می کنم و یا خودی می خواهم نشان بدهم، لذا نمی گویم.

از مسئولین شهرم می خواهم که تکانی بخورند. اتاق فکر تشکیل دهند از فکر جوانان استفاده کنند. در فضای جدید از ابزار های جدید بهره بگیرند. مهمترین این ابزار ها در شرائط فعلی هنر است. با نسل امروز با زبان امروز حرف بزنند. دفاع مقدس، گلستان پر از گلی است هر چقدر پژو هشگر وارد این گلستان بشود باز هم مطلب وجود دارد. سوژه و موضوع فراوان وجود دارد و اینکه ما این گل ها را چگونه بچینیم و کجا جا بزنیم مهم است.

انشاء الله بیشتر از این شرمنده خدا و ائمه معصومین و شهدا نباشیم.

منبع: لنگرنیوز

 
ستاد یادواره شهدای شهر کومله ستاد یادواره شهدای شهر کومله ستاد یادواره شهدای شهر کومله
ستاد یادواره شهدای شهر کومله ستاد یادواره شهدای شهر کومله ستاد یادواره شهدای شهر کومله
 
پیام امروز یکی از شهدا:

شهید حسینعلی نیکنام: ای مسئولین شما به پاس خون شهدا مشغول شده اید اگر همت شهدا نبود همه ما را از بین برده بودند شما باید به طبقه مستضعفین زیاد نگاه کنید شما باید نگذارید در میان ادارات پارتی شود شما باید در قبال خون شهدا مسئول باشيد اگر یک مرد مستضعف در اداره آمد او را بنشانید و او را گرم بگیرید او درد کشیده دوران است.
 
ستاد یادواره شهدای شهر کومله ستاد یادواره شهدای شهر کومله ستاد یادواره شهدای شهر کومله

کتاب شهدای کومله

کتاب الکترونیکی شناسنامه

شهدای بخش کومله

آخرین بروزرسانی: 12شهریور1392

پیشنهادهای ما

آمار بازدید سایت


شهید و شهدای شهر کومله

سردار شهید حسین املاکی،مهدی خوش سیرت

سایت لاله ها